DEMLENİYORUM

Anadoluda küçük ve unutulmuş bir köy kahvesindeki,
Çaydanlık gibi demleniyorum bu gece kendi kendime...
Ne şerefine kadehimi kaldıracağım biri var karşımda
Ne de masamda kurumuş peynirden başka bir meze...
Yavaş yavaş yudumluyorum buzsuz, sıcak rakımı
Ve bilmiyorum...kaç acaba yükseklerde olan bu aklımın rakımı
Ucuz sigara paketleri ve izmaritlerden oluşmuş bir çöp yığının içindeyim
Evet burası benim evim...
Bir de kibrit kutularından yaptığım çerçevedeki resmin var masamda...
Tiryakilik değil benimkisi, severek zarar veriyorum akciğerlerime
Asıl bir de pezevengi var sigaramın yanında, karaciğerime kasıt köpek öldüren
Bana bir şey olmaz deyip deyip çekiyorum pehh!
Usturuplu bir şekilde,
Duyabileceğim kadar kısık sesle çalıyor TRT radyosu
Dedemin zamanından kalma şarkılar dinleyip,
Şekiller veriyorum beynimdeki ülkeme
Kahretsin sigaram bitti gene...!

Ne diyordum...
He diyordum ki;
Anadoluda küçük ve unutulmuş bir köy kahvesindeki,
Çaydanlık gibi demleniyorum bu gece kendi kendime...
Karnımı da doyurdum, bir parça bayat ekmek ve birazcık tahinle
Birazdan ya uyurum, ya sızarım gene...
Sabah güneşi kaldıracak beni annem yerine...

Barış ERKİN