AYRILIK

Kıyıya vururken yalnızlığım, 
Bakmadı gene gamsızlığın
Ve sopalar atılası bir yaramaz çocuk ayrılık...
Kulağı çekilesi,
Gözleri kör olası ayrılık...


Eli öpülesi, 
Merhametli bir anne gibi kucak açar önce sevdalar,
Sonra...
Sonra güneşli bir cumartesi günü eser hain rüzgarlar.
Sinsice, 
Ansızın, 
Aniden gelir siyah pelerinli,
Asık suratlı,
Merhametsiz,
Cadı kazanında kaynayası ayrılık.
Neye alışmadık ki zaten,
Bir zaman sonra alışır insanoğlu.
Sonra bir başkası,
Başkası... Başkası
Senaryo tekrarlanır ve mağrur
Gelen baş tacı,
Giden buruk acı olur...


Biz seni öyle severiz ki,
Bir de inkar ederiz.
Dön dolaş gene gel yalnızlık...//Barış ERKİN