9 Ocak 2011 Pazar

GEL SEN DİYORUM

Gündüzlerimi siyaha boyadım, 
Gözlerimi kana, Kalbimi ona...
Açmıyorum perdelerimi bütün gün,
Yanaşmıyorum bile pencerelere,
Rüzgarın ıslıklarıyla dans ediyorum sabahları.
Kahvaltı yerine küfürler yiyorum aynadaki yansımamdan.
Sövüyorum sayıyorum,
Sayıyorum,
Sayıyorum,
Sövüyorum gene... Hep yanlış sayıyorum,
Dokuza kadar sayıyorum ''o''nda kalıyorum.

Duvarlarım...
Evet duvarlarım var benim,
Yıkılası, viran olası duvarlarım.
Ve dualarım hep ondan yana
Gecelerimi hiç sorma zaten
Yalnızlığımla sarmaş dolaş, koyun koyuna...
Yatıyorum....
Kalkıyorum....
Okşar gibi yapıyorum hayali saçlarını
İrkilip aniden,
Klorlu , kireçli sular içiyorum ağzımı çeşmeye dayayıp.
Uyandığımda, su yerine,
Gene yanızlğımı vuruyor yüzüme, nasırlı ellerim...
Ben işime gidiyorum,
Onsuzluk gücüme,
İşimdeyim gücümdeyim senin anlıyacağın...
Hani insan her yediği yemekten
Aynı tadı alır ya bazen;
Hani şarkılar kifayetsiz kalır ya
Hani Aynaya her baktığında karşında çirkin bir adam olur ya
İşte okadar çirkin, tatsız, vasıfsız, bu aralar herşey
Gelsen diyorum artık... Gel sen...
Gel sen
Sen gel....
Gel.

Barış ERKİN / Sevgisiz Günlük

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder