AMA GİTTİN

Kimseye söyleyemedim gittiğini.
Kimse bilsin istemedim.
Kimsenin umrunda olmaz benden çekip gidişin.
Kimse ağlamaz.
Kimse üzülmez, sevinmezde belki
Ama söylemedim
Gurur duyamadım tek kalışımdan.
Göğsümü geremedim.
Biliyorsun en son isteyeceğim şeydi bu.
Gidişin...
Ama gittin
Üstelik bir mevsim gibi çekip gittin usulca.
Anlamadım bile gönlüme kış geldiğini.
Yanlızlıktan üşümesem anlayamazdım belki.
Ama üşüdüm örten olmadı.
Anladımki gittin
Tıpkı kuşların güneye uçtuğu gibi gittin
Çok sevmiştim ben seni
Seni sevebilmeyide çok sevdim
Ilık bir sonbahar ruzgarı gibi
Ama gittin
Akşam olduğunda batan güneş gibi gittin
Anlayamazdım belki karanlıkta tökezleyip düşmeseydim
Lakin,
Lakin gittin...
İnandığın şeyler uğruna gittin...
Gitme demedim bende sana.
Bilemezsin gururlu olur erkekler,
Söyleyemezler her şeyi.
Ama gittin neden anlatıyorumki bunları ben
Yokluğunun üşüttüğü sensiz bedenimlemi konuşuyorum yoksa ben?
Niye anlatıyorumki ?
Kime anlatıyorumki ?
Peki sen pişmanmısın gittiğine?
Titriyormu ellerin ellerim yokken?
Üşüyormusun sana sarılamazken?
Sende özlüyormusun benim kadar?
Neyse ... zaten gittin...

B.E.