AHMAK !

Karanlık bir yoldu bizimkisi

Üstelik yakamoz da yoktu bütün gece denizimde...

Yaşadıklarım bünyeme 2 arşın büyük geliyorken,

Yaşamak ne komik şeymiş genede
Tanrı yüz çevirmiş sitemlerimden ötürü

Sevmiyormuş artık beni...

Yıkanmış bir kefene tutturulmuş,

Plastik mandallar gibi ıslağım gidişine

Ve plastik işte hıh ! çok dandik.

Acılarıma peşkeş çeken dostlarım

Ve neme lazım arkadaşlarım var,

İyi saydığım günlerimde...

Birde sen varsın işte ahmak !

Birde sen...

Ve ölüm de var biliyorsun değil mi?

Ancak aşkım fani değildir...

En az firavun gibi...

Hortlarsa korkma !

Isırmaz ya sevdam seni.

Barış ERKİN