Sense anlardın beni...
Hiç üzmezdin öper giderdin.
Umursamaz biriydim,
Kaygısızdım,
Haytaydım,
Gamsızdım,
Hesaplar yapmayı sevmiyordum hayata dair...
Rakamlar, problemler, işlemler üzerime geliyordu
Sıkıyordu beni, pes ediyordum...
Bak ben artık değiştim...
Matematiği en ez sen kadar sevdim.
Ve bir şarkı yazdım sana sevgilim...
_Sen benim çok bilinmeyenli denklemim,
_Sen benim asal sayım,
_Ben seni kareköklerinden buldum,
_Ne olur bizi hesaplayın !
Hesapta olmayan birşey çıktı sonra
Zaten en sevmediğim işlem çıkartmaydı.
Hani 1'den 1 çıkarsa ''0'' kalırya...
Bizdik...
Bizden ''Sen'' çıktı ''Ben'' yalnız kaldı...
B.E.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder